kan.cing n kancing: moli ko — baju! belikan kancing baju!;
— jawong kancing pintu (alat pengunci pintu): bapa masang ~ bapak memasang kacing pintu;
ngan.cing v mengancing; menutup: aku ~ jawong saya menutup pintu;
ke.nan.cing v dikancing: bajuyo belo ~ bajunya belum dikancing
kan.cing n buah baju;
ngan.cing v menutup; mengancing (tt baju): sapa ~ lawang ni tadi siapa yg menutup pintu ini tadi: bujur-bujur jua hak ~ baju tu, sang bedenggat tegak tu betul-betullah mengancing bajumu itu, jangan betingkat spt itu
kancing n 1 buah baju (kancing): -- bajunya
paggat kancing bajunya putus;
mangancingi baju v
memasang kancing baju: ia ~
baju dia memasang kancing baju; 2 tutup;
mangancing v menutup: -- baju menutup
baju;
dikancing v
ditutup: pintu ballum -- pintu belum ditutup